اینکه می‌گویند استعدادهای طبیعی را باید پروراند و نباید از آن جلوگیری‌ کرد ، مورد قبول ما است ، اگر دیگران فقط از راه آثار نیکی در پرورش‌ استعدادها و آثار سوئی که در منع و جلوگیری از پرورش آنها دیده‌اند به‌ لزوم این کار توصیه می‌کنند ما علاوه بر این راه از راه دیگر که باصطلاح‌ برهان " لمی " است بر این مدعا استدلال می‌کنیم . ما می‌گوئیم خداوند نه عضوی از اعضاء جسمانی را بیهوده آفریده است و نه‌ استعدادی از استعدادهای روحی را و همانطوری که همه اعضای بدن را باید حفظ کرد و به آنها غذای لازم باید رساند ، استعدادهای روحی را نیز باید ضبط کرد و به آنها غذای کافی داد تا سبب رشد آنها شود . ما فرضا از راه آثار به لزوم پرورش استعدادها و عدم جلوگیری