تلقینات مخالف اجتماعی پیدا می‌شود . از این جهت است که این مسئله فوق‌ العاده مورد توجه محافل روانشناسی و روانکاوی قرار گرفته است . با توجه به نکات فوق منطق عالی اسلام فوق العاده جلب توجه می‌کند ، در اسلام کوچکترین اشاره‌ای به پلیدی علاقه جنسی و آثار ناشی از آن نشده است ، اسلام مساعی خود را برای تنظیم این علاقه بکار برده است . از نظر اسلام روابط جنسی را فقط مصالح اجتماعی حاضر یا نسل آینده محدود می‌کند و در این زمینه تدابیری اتخاذ کرده است که منجر به احساس‌ محرومیت و ناکامی و سرکوب شدن این غریزه نگردد . متأسفانه دانشمندانی امثال برتراند راسل که از عقاید مسیحیت و بودائی‌ و غیره در این زمینه انتقاد می‌کنند ، درباره اسلام سکوت می‌نمایند . راسل‌ در کتاب زناشوئی و اخلاق همین قدر می‌گوید : " کلیه بانیان مذاهب‌ باستثناء محمد ( ص ) و کنفوسیوس ، اگر بتوان مسلک او ( کنفوسیوس ) را مذهب نامید ، توجهی به اصول سیاسی و