فرهنگ نامه ادب - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦

٢٠٨.امام على عليه السلام : صورت مى پذيرد. [١]

٢٠٩.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش هر گاه جوان را سرزنش كردى ، جايى از گناهش را هم براى او فرو بگذار تا بر اثر قرار گرفتن در تنگنا ، وادار به سرسختى [و لجاجت ]نشود. [٢]

٦ / ٤

نرم خويى و ملايمت

قرآن

«و با او [فرعون] سخنى نرم گوييد باشد كه پند گيرد يا بترسد» . [٣]

«پس به [بركتِ] رحمت خدا ، با آنان نرم خو شدى و اگر تندخو و سخت دل بودى ، هر آينه از پيرامون تو پراكنده مى شدند». [٤]

حديث

٢١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به عمرو بن مُر نرم خويى و استوارگويى پيشه كن ، و خَشِن و درشتْ خوى مباش! [٥]

٢١١.امام على عليه السلام ـ در وصف پيامبر خدا صلى ال همواره خوش رو بود و نرم خو و مهربان . نه خَشِن بود ، نه درشت خوى ، نه عربده جو ، نه ناسزاگو ، نه عيبجو و نه مديحه گوى. [٦]