فرهنگ نامه ادب - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠

٩٢.تحف العقول ـ به نقل از سفيان ثورى ـ : كه فرمود : «فرزندم! آن كه با دوست بد نشيند ، سالم نمانَد ، و آن كه گفتارش را به بند نكشد ، پشيمان شود ، و آن كه به جايگاه هاى بد درآيد ، متّهم [و بدنام ]شود». عرض كردم : اى پسر دخت پيامبر خدا ، آن سه چيز كه تو را از آن نهى فرمود ، كدام اند؟ فرمود : «مرا از دوستى با كسى كه چشمِ ديدن نعمت كسى را ندارد ، و دوستى با كسى كه از مصيبت ديگران شاد مى شود ، و دوستى با سخن چين ، نهى فرمود». [١]

٩٣.امام صادق عليه السلام : بنده مؤمن ، به خانواده خود چندان علم و ادبِ نيكو ارث مى دهد كه همه آنان را وارد بهشت مى گرداند ، به طورى كه تمام آنها را ، از كوچك و بزرگ و خادم و همسايه ، در بهشت مى يابد . و بنده گنهكار ، براى خانواده خود چندان ادب بد به ارث مى گذارد كه همه آنان را به دوزخ مى بَرد ، به طورى كه تمام افراد خانواده اش را ، از كوچك و بزرگ و خادم و همسايه [يا : پناهنده] ، در آن جا مى يابد. [٢]

ر . ك : ص ٥٤ (مربيان و ادب آموزان) .

٣ / ٣

تلاش

٩٤.امام على عليه السلام : خِرَد ، خدادادى است و ادب ، اكتسابى. [٣]