فرهنگ نامه ادب - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤
١٠٧.امام على عليه السلام : دنيا ، در حقيقت ، سه روز است : روزى كه به كلّى گذشته است و بازنمى گردد ؛ روزى كه در آن به سر مى برى و بايد غنيمتش بشمارى ؛ و روزى كه نمى دانى چه كسانى اهل آن هستند و شايد تو در آن روز ، [از دنيا ]كوچيده باشى . پس «ديروز» ، حكيمى ادب آموز است و «امروز» ، دوستى بدرودگويان ، و از «فردا» فقط اميدى در دست توست. [١]
١٠٨.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان روزگار ، ادبم آموخت و نوميدى [از مردم] ، بى نيازم ساخت/ و خوراكِ بخور و نمير ، قانعم كرد و شكيبايى ، مرا پَروَرانْد . تجربه روزگار ، چنان مرا آزموده ساخت كه/ من نهى كردم آن را كه همواره مرا نهى مى كرد . [٢]
٣ / ٨
تأسّى جستن به نيكان
١٠٩.امام على عليه السلام ـ در نامه اى به فرزندش حسن از نيكان پيروى كن ، آداب آنان را سرمشق خود قرار ده ، و به شيوه رفتار ايشان ، رفتار كن. [٣]
١١٠.امام على عليه السلام : حكيمانِ روزگاران گذشته مى گفتند : آمد و شد كردن به خانه ها بايد به خاطر ده چيز باشد : .. . دهم : خانه هاى كسانى كه با رفتن به نزد آنها ، سودى حاصل آدمى شود ، و از آنان ادب نيكو آموخته گردد ، و از گفتگو با ايشان ، انس و الفتى پديد آيد. [٤]
[١] . التحصين ، ابن فهد : ص ١٦ ح ٢٨ ، بحار الأنوار : ج ٧٣ ص ١١١ ح ١٠٩ ؛ دستور معالم الحكم : ص ٤٢ .[٢] . الديوان المنسوب إلى الإمام علىّ عليه السلام: ص ٥٩٢ ش ٤٤٨ .[٣] . كنز العمّال : ج ١٦ ص ١٨٠ ح ٤٤٢١٥ .[٤] . الخصال: ص ٤٢٦ ح ٣ ، بحار الأنوار: ج ١ ص ١٩٦ ح ٢ .