فرهنگ نامه ادب - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧١
٦ / ١١
كيفر دادن به اندازه جُرم
٢٣١.المعجم الكبير ـ به نقل از اسد بن وداعه ـ : مردى كه به او «جُزء» گفته مى شد ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و عرض كرد : اى پيامبر خدا! خانواده ام مرا عصبانى مى كنند . چگونه مجازاتشان كنم؟ فرمود : «گذشت كن!» دوباره پرسيد ، و بار سوم كه پرسيد ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اگر هم مجازات مى كنى ، به اندازه گناه و جرمْ مجازات كن ، و از [زدن به] صورت ، پرهيز كن». [١]
٢٣٢.امام على عليه السلام : بسا گناهى كه اندازه كيفر آن ، همان آگاه ساختن گنهكار از جُرمش است. [٢]
٦ / ١٢
آخرين دوا و چاره
٢٣٣.امام على عليه السلام : اين امر [خروج ناكثين] را تا زمانى كه قابل مهار كردن باشد ، مهار مى كنم ، و اگر چاره اى نيافتم ، آخرين دوا ، داغ كردن است [و با آنها مى جنگم]. [٣]
٢٣٤.امام على عليه السلام : كسى كه احترام نهادنْ اصلاحش نكند ، اهانت كردنْ اصلاحش مى كند. [٤]
[١] . المعجم الكبير : ج ٢ ص ٢٦٩ ح ٢١٣٠ ، اُسد الغابة : ج ١ ص ٥٣٤ ح ٧٤٠ .[٢] . غرر الحكم: ح ٥٣٤٢ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ٢٦٧ ح ٤٨٩٧.[٣] . نهج البلاغة : خطبه ١٦٨ ، بحار الأنوار : ج ٣١ ص ٥٠٢ ح ٣ ؛ تاريخ الطبرى : ج ٤ ص ٤٤٣.[٤] . غرر الحكم : ح ٩٠٦٣ ، عيون الحكم والمواعظ : ص ٤٢٦ ح ٧٢١٤.