فرهنگ نامه ادب
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
فرهنگ نامه ادب - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨
٤ . مديريت و برنامه ريزىِ تربيتى ؛ ٥ . روان شناسى مخاطب و برخورد صحيح و علمى با وى ؛ ٦ . تشويق نيكوكار براى تنبيه بد كار ؛ ٧ . به كارگيرىِ رفق و مدارا ؛ ٨ . تصريح نكردن به لغزش ها ؛ ٩ . اجتناب از خشونت بدون ضرورت ؛ ١٠ . عدالت در كيفر به هنگام ضرورت .
هفت . آفات ادب آموزى
آفات ادب آموزى ، به دو بخش تقسيم مى شوند : بخش اول ، آفاتى كه اختصاص به خانواده ها و مربيان امور تربيتى در آموزشگاه ها دارند؛ مانند : ١ . افراط در محبت؛ ٢ . برخوردهاى تند و خشن ؛ ٣ . عصبانيت ؛ ٤ . تحقير و سرزنش ؛ ٥ . ناسزاگويى . بخش دوم ، آفاتى كه به مسئولان سياسى وقضايى اختصاص دارند ؛ مانند : ١ . اكتفا كردن به موعظه ؛ ٢ . به كارگيرىِ خشونت بدون ضرورت ؛ ٣ . تجاوز از مرز عدالت در كيفر .