١٥١٤٦ / ١ . تهران ، محمود فرهاد معتمد: ١٨٥ ، عنوان معرفى: المقالة الذهبية ، نسخ ، شيخ عبد محمد ، رمضان المبارك ١٠٧٤ ق ، رساله دوم مجموعه [نشريه نسخه هاى خطى: ٣ / ٢٣١]. ١٥١٤٧ / ٢ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: ٥٨٠ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، به ضميمه العقد النفيس [فهرست مجلس: ٢ / ٣٤١].

٢٤٦٢ . مقتبس الأنوار من الأئمة الأطهار(فارسى)

از: محمد مؤمن بن قاسم سبزوارى (حدود ١٠٧٠ ق)

مؤلف پس از سالها تحصيل علوم دين بر مسلك علماى اصولى چون راه نجات را در تمسك به ائمه اطهار عليهم السلام ديد ، از طريقه اصوليون دست كشيده و به مسلك اخباريين روى آورد و در هنگام مطالعه اخبار بر آن شد كه قرآن كريم را موافق اخبار وارده از ائمه عليهم السلام تفسير نمايد ، به طورى كه هم بيان مراد و تحقيق در موضوع آيه باشد و هم به نقل روايات بپردازد. وى به سال ١٠٥٩ ق از تفسير سوره بقره فراغت يافت و در روز عرفه سال ١٠٦٩ ق با ختم تفسير سوره اعراف ، جلد اول را خاتمه داد و تأليف جلد دوم از سوره انفال را آغاز كرد كه اجل مهلت نداد. مؤلف در مقدمه ، چند فصل در علوم قرآن با اين عناوين آورده است: فصل اول: در عدم تواتر قرآن و اين كه قرآن منزّل بر پيامبر مخزون نزد ائمه عليهم السلام است؛ فصل دوم: در عدم جواز تفسير قرآن جز به احاديث صحيحه؛ فصل سوم: در بيان و ادله لزوم عمل به اخبار بدان نحو كه اخباريين عمل مى كنند؛ خاتمه: در بيان جواز اراده معانى متعدده حقيقى و مجازى از الفاظ قرآن.