١٤٧٠١ / ٣٣ . شيراز ، خانقاه احمديه: ٢٧٤ ، محمد قاسم بن على نقى كاهى ، ١١٢٢ق [نشريه نسخه هاى خطى: ٥ / ٢٢٦]. ١٤٧٠٢ / ٣٤ . قزوين ، مدرسه امام صادق عليه السلام : ٦٨ ، آغاز: برابر آغاز فارسى ، نستعليق ، محمد زمان بن على رضا ، اواخر شعبان ١١٣٣ق ، رساله اول مجموعه ، ٢٨٦ برگ ، ٢٢ سطر [ميراث اسلامى ايران: ١٠ / ٦٣٢؛ فهرست مدرسه امام صادق عليه السلام : ١ / ٤٠٩]. ١٤٧٠٣ / ٣٥ . تهران ، دانشكده حقوق: ٨٦ ـ ج ، نستعليق ، محمد مؤمن ، رجب ١١٧١ق ، ٢٣٥ برگ [فهرست حقوق تهران: ١٩٣]. ١٤٧٠٤ / ٣٦ . قم ، گلپايگانى: ٩١/١٩ ، از آخر افتادگى دارد ، بدون نام كاتب ، ١١٨٠ق ، رساله دوم مجموعه ، ١٧ برگ [فهرست گلپايگانى ، رايانه اى]. ١٤٧٠٥ / ٣٧ . قم ، دار الحديث: ٢٢٦ ، از آغاز افتادگى دارد ، آغاز: و مى گفت صبرت فكان الصبر خيرا ما به هل جزع يجد عليك فاجزع صبرت على ما لو تحمل ... او را گفتم تو را چه مصيبت رسيده گفت مصيبتهايى كه كسى را نرسيده ، انجام: برابر نمونه ، نستعليق ، حسن بن محمد على طباطبايى زواره اى (ساكن كاشان) ، قرن ١٢ق ، ٢٥٢ برگ ، ٢٠ سطر ، ١٥×٢٢ [فهرست دار الحديث]. ١٤٧٠٦ / ٣٨ . تهران ، ملى تهران: ١٢ف ، آغاز: برابر آغاز فارسى ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن ١٢ق ، ٣٠٩ برگ [فهرست ملى تهران: ١ / ٨]. ١٤٧٠٧ / ٣٩ . قم ، گلپايگانى: ١٥٧/١٤/٢٧٠٧ ، از اول و آخر افتادگى دارد ، آغاز: هو أصبح و أنا أملح جعفر صادق عليه السلام را پرسيدند كه حق تعالى ابراهيم را خليل خود خواند كه و اتخذ اللّه إبراهيم خليلاً و محمد را حبيب خود خواند ، نسخ و نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ١٢ق ، ٢٤١ برگ ، ١٦ ـ ١٧ سطر ، ١٢×٢٠ [فهرست گلپايگانى ، رايانه اى؛ فهرست گلپايگانى ، جديد]. ١٤٧٠٨ / ٤٠ . قم ، گلپايگانى: ٤٨/٣٠ ، از اول و آخر يك برگ افتادگى دارد ، آغاز: جان را خرمى و سرور پديد مى آيد ، نسخ ، بدون نام كاتب ، قرن ١٢ق ، ٣٠٨ برگ ، ١٧ سطر [فهرست گلپايگانى ، رايانه اى؛ فهرست گلپايگانى ، جديد].