روايات چندى در فضايل حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام است كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، صحابه و ائمه هدى عليهم السلام روايت شده است. بيشتر اين روايتها به طور مرسل آمده و بعضى از آنها مسند مى باشد. در سند اول كتاب نام ابوالفضل شاذان بن جبرئيل قمى آمده و لذا برخى اين كتاب را به وى كه از دانشمندان اواسط سده ششم بوده نسبت داده اند. ولى دو روايت با تاريخ هاى ٦٣٣ ق و ٦٥٢ ق در اين كتاب آمده كه با عصر قمى موافق نيست. آقاى علينقى منزوى در اين باره مى نويسد: «دو عنوان «فضايل» و «روضه» در حقيقت نام دو تحرير از يك كتاب است كه ميان آنها نسبت عموم و خصوص من وجه است. برخى مطالب ، ويژه يكى از آنهاست كه در ديگرى نيست و برخى مطالب عينا در هر در دو هست ... نيز ما مى دانيم كه شاذان سديد الدين ابوالفضل قمى پسر جبرئيل پسر اسماعيل پسر ابوطالب كه مدتى در مدينه مى زيست ، كتاب قبله شناسى خود را به نام إزاحة العلة در سال ٥٥٨ق نگاشته و خود تا سال ٥٩٣ق زنده بوده است. پس نگارنده كتاب مورد گفتگو كه در ٦٥٢ق زنده بوده ، عادتا نمى تواند در سال ٥٥٨ ق إزاحة العلة را نگاشته باشد. از اين رو