آه سرد - سروش، محمد على - الصفحة ١٤٤ - ب - خويشتنپذيرى

نبود ؛ بلكه به معناى قادر نبودن به ادامه زندگى بود. علّت بعدى ترس از طردشدگى، عشق هاى مشروط است . ما در كودكى ياد گرفته ايم كه ارزش شخصى خود را با امور زير اندازه گيرى كنيم: ١ . نظرات ديگران درباره ما؛ ٢ . نتيجه تلاشهاى مان در مدرسه، شغل يا زندگى؛ ٣ . ظاهر خود؛ ٤ . مقايسه خود با ديگران؛ ٥ . مقدار معلوماتمان؛ ٦ . مقدار پولى كه داريم و ... . ارزش وجودى شما ، به ظاهر، موقعيت اجتماعى، حرفه، تخصّص، دانش، موفّقيت ها و هر آنچه ديگران در مورد شما فكر مى كنند ، ربطى ندارد. دقيقا همان گونه كه هستيد ، خود را دوست بداريد و بپذيريد. قدر خود را بدانيد و به خود احترام بگذاريد. شك در ارزش شخصى، مانع اصلى آرامش درون ماست. اين ترديد، عملكرد بيشتر هيجانات منفى ما هستند. اگر ما پذيرش شخصى بيشترى داشته باشيم ، به اثبات خود به ديگران ، كمتر نياز داريم و از حسرت نيز رها خواهيم شد. بسيارى از افراد ، گمان مى كنند كه براى داشتن انگيزه اصلاح خود [١] و رشد ، بايد از خود ، ناخشنود باشند و يا خود را طرد كنند و اگر كسى خود را آنچنان كه هست ، بپذيرد و دوست داشته باشد ، در شگفت مى شوند و

---

[١] مطالب اين بخش ، از اينترنت اقتباس شده است. اين مطالب در نشانى زير ، قابل دسترسى است: http://www.amazon.com/exec/obidos/redirect_home/holisticharmo_٢٠ همچنين در آدرس زير: http://www.HolisticHarmony.com/psychofhappiness.html[٢] Self_worth[٣] Self_improvement[٤] Security[٥] Self_worth