آن، به هيچ وجه ، لازم نيست دروغ بگوييد. اگر كمى دقّت كنيد، مطمئنا در هر آدمى ، يك چيزى پيدا مى كنيد كه قابل تعريف باشد. البته تعريف هايتان هم نبايد خيلى بى ربط باشد. مثلاً وقتى كسى دارد درباره يك موضوع فلسفى با شما صحبت مى كند، خيلى بى ربط است اگر بگوييد: پيراهنتان چه قدر قشنگ است! بهتر است خودتان را به موضوع بحث، علاقه مند نشان بدهيد و از جالب بودن آن موضوع صحبت كنيد. نقش آفرينى كنيد. نقش آفرينى، يك اسلحه مخفى است كه حتّى مطمئن ترين و با اعتماد به نفس ترين آدم هايى هم كه شما سراغ داريد، از آن بهره مى گيرند. شما دلتان مى خواهد وقتى به يك جمع وارد مى شويد، چگونه رفتار كنيد؟ مطمئن؟ با لبخند باز؟ صميمانه؟ خوش برخورد؟ و...؟ خُب! همه اينها را مى توانيد در خلوت خودتان و در مقابل آينه تمرين كنيد. همه ما آدم ها كمى تا قسمتى بازيگريم. نقش آفرينى جلوى دوربين ، شايد كار آسانى نباشد (من واقعا نمى دانم كه سخت است يا آسان)؛ ولى نقش آفرينى در خلوت و در مقابل آينه را مطمئنم كه كار آسانى است. تمرين هاى پياپى اين چنينى، ناخودآگاهتان را به همان سمتى مى برد كه بيشتر تمرينش را مى كنيد و كم كم ، شما همانى خواهيد شد كه دلتان مى خواهد. هيچ وقت ، هيچ كس را تحقير نكنيد و خصوصا در حضور جمع ، از چنين كارهايى پرهيز كنيد. همه ما آدم ها به آرامش و كمك ديگران احتياج نيازمنديم؛ نه به دشمنى و آزار و اذيتشان. مطمئنا وقتى شما كسى را تحقير يا مسخره مى كنيد، او هم به دنبال بهانه اى خواهد گشت تا اين لطف شما را جبران كند! انرژى منفى براى اين و آن نفرستيد ، تا انرژى منفى برايتان نفرستند. موقع انتقاد كردن از اين و آن هم، يادتان باشد كه نبايد از هيچ كس در حضور جمع ، با تندى و خشونت انتقاد كنيد. وقتى ارتباطتان با دوروبرى ها