مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٠ - شرط چهارم استطاعت

باشد و يا پير باشد كه انجام حج براى او غير ممكن يا مشقت زا به شمار آيد.

مسأله ٥٢ . كسى كه استطاعت شرعى دارد، و به حج نرفته و همچنين كسى كه حج بر او مستقر گرديده و به حج نرفته است; نمى تواند از ديگرى نيابت بپذيرد.

مسأله ٥٣ . كسى كه حج بر او واجب شود و در رفتن كوتاهى كند و از دنيا برود، بايد هزينه حج او را از تركه، قبل از تقسيم بردارند، و كافى است در اين مورد به هزينه حج ميقاتى اكتفا كنند، مگر اين كه وصيت كرده باشد كه براى او حج بلدى بگيرند، و بر وارث و يا وارثان لازم است كه در همان سال نخست، براى او حج نيابى بگيرند.و هزينه مازاد بر حج ميقاتى را، از ثلث ميت بردارند.

مسأله ٥٤ . اگر به حج بردن همسر، مهريه يا جزء مهريه زن باشد، زوج بايد به آن عمل كند، ولى اگر تنها وعده اى باشد، در اين صورت نيز بنابر احتياط به آن عمل كند.

مسأله ٥٥ . هرگاه زن هزينه حج را داشته باشد و با درآمد خود، هزينه زندگى خود و عائله را تأمين مى كند، ولى اگر به حج برود، شوهرش از نظر هزينه زندگى به زحمت مى افتد، بايد به حج برود، و به زحمت افتادن شوهر مانع از حج نمى شود.

مسأله ٥٦ . بانوان مستطيع بايد به حج بروند و اذن شوهر شرط نيست، ولى شايسته است رضايت او را جلب كند.

مسأله ٥٧ . هرگاه زنى بر اثر ارثيه شوهرش مستطيع گردد، و شرايط او به گونه اى باشد كه پس از رفت و برگشت از حج بتواند آبرومندانه زندگى كند، بر چنين فردى، حج واجب است، واگر مريض و ناتوان و از بهبودى خود نااميد