مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٣ - مسائل متفرقه
مسأله ١١١٥. در مسجدالحرام و مسجدالنبى، انسان ميان قصر و اتمام مخير است، حتى قسمت هاى جديدالاحداث و تمام افضل است و شكسته احوط و در مسجد كوفه تمام مسجد و در حرم حضرت سيدالشهدا(عليه السلام) تا شعاع ٢٥ذراع يعنى تقريباً١١ متر از ضريح مقدس.
مسأله ١١١٦. در اماكن تخيير مثل مسجدالحرام ومسجدالنبى(صلى الله عليه وآله وسلم) نوافل يوميه يعنى ظهر و عصر از مسافر ساقط است و ليكن نوافل ليليه يعنى مغرب و عشا و نافله ى شب و صبح را مى تواند به نيّت اين كه شايد مطلوب باشد به جا آورد و خواه نماز چهار ركعتى خود را قصر خوانده باشد يا تمام .
مسأله ١١١٧. مسافر و كسى كه خواندن نافله ى شب براى او بعد از نصف شب سخت باشد مى تواند آن را قبل از نصف شب بخواند.
مسأله ١١١٨. نماز مستحبى را مى شود در حال راه رفتن و سوارى خواند و در اين دو حال لازم نيست رو به قبله باشد.
مسأله ١١١٩. اگر به تصور اين كه از آغاز ورود او به مكه يا به مدينه تا خروج از آن ده روز است قصد اقامت نمود و يك نماز چهار ركعتى خواند و سپس خلاف آن ثابت شد مثل اين كه او ماه را سى روز حساب مى كرد ولى بعد معلوم شد كه ماه بيست ونه روز است بايد نمازها را تمام بخواند ولى آن جايى كه خيال مى كرد ده روز است ولى در محاسبه و شمارش روزها اشتباه كرده. نماز او قصر است و آنچه را به صورت تمام خوانده است بايد به صورت قصر قضاء كند .
مسأله ١١٢٠. قصد عشره بايد بدون احتساب روزهايى كه در عرفات و مشعر و منا به سر مى برد صورت پذيرد، البته با تحقق قصد عشره درخود شهر