مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩ - شرط چهارم استطاعت

مسأله ٤٦ . يكى از شرايط استطاعت مالى اين است كه در طول حج، هزينه افراد تحت تكفّل خود را تا بازگشت از حج داشته باشد، هر چند اين افراد شرعاً واجب النفقه نباشند، ولى عرفاً و اخلاقاً هزينه آنها بر دوش اوست.

مسأله ٤٧ . يكى از شرايط استطاعت مالى اين است كه فرد مستطيع گذشته از داشتن هزينه هاى سفر حج، پس از بازگشت از حج آبرومندانه زندگى كند، مثلاً از طريق تجارت يا كشاورزى و يا صنعت و يا مستغلاّت و يا كسب و كار، درآمدى براى زندگى خود داشته باشد و در اصطلاح فقها به آن «رجوع به كفايت» مى گويند، و اگر پس از بازگشت با عسرت و سختى زندگى كند، چنين فردى مستطيع نمى باشد.

مسأله ٤٨ . فردى كه استطاعت مالى داشته، و حج بر او مستقر شده، ولى فعلاً استطاعت بدنى ندارد، مثلاً مريض است، يا رفتن به حج براى او حرجى و مشقت زاست بر چنين فردى لازم است نايب بگيرد.

مسأله ٤٩. كسى كه حج بر او مستقر شده و الآن به خاطر اعتياد نمى تواند به حج برود بايد ترك كند و عازم گردد و چنانچه مأيوس از ترك باشد بايد نايب بگيرد .

مسأله ٥٠ . فردى كه شرايط استطاعت در او جمع است، نبايد حج را به تأخير بيندازد، و اگر بدون عذر، به تأخير انداخت، و استطاعت او از بين رفت بعداً بايد به هر نحوى شد به حج برود، هر چند مشقت زا و حرجى باشد.

مسأله ٥١ . فرد مستطيع بايد خود، فريضه حج را انجام دهد، واگر ديگرى را نايب بگيرد كافى نيست، مگر اين كه بيمارى داشته باشد كه از بهبودى آن مأيوس باشد و يا ناقص العضوى كه انجام اعمال و مناسك براى او حرجى