مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٧ - 4 رمى جمره عقبه
سواره، البته پياده بهتر است.
مسأله ٨٧١. رمى در تمام طبقاتى كه ساخته شده و يا مى شود جايز است.
مسأله ٨٧٢. كسى كه نتوانسته در روز عيد ذبح كند و حلق و تقصير نيز ننموده است، بايد رمى روز يازدهم و دوازدهم را انجام دهد و آن ها را تأخير نيندازد.
مسأله ٨٧٣. در رمى كردن از همه ى ريگ هايى كه احتمال مى دهد ريگ مستعمل باشد، بايد اجتناب نمود و اگر كسى هشت عدد ريگ به طرف هدف پرتاب كرد و احتمال مى دهد كه يكى از آن ها مستعمل باشد كافى است، زيرا علم تفصيلى به هر يك از ريگ ها لازم نيست.
مسأله ٨٧٤. رمى از عبادات است و بايد به قصد قربت انجام شود. بنابراين اگر كسى كه ريا كند رمى او باطل است و بايد خالصانه اعاده كند. در رمى چون زمينه ريا زياد است بايد حجاج به انجام آن بدون ريا توجه بكنند.
مسأله ٨٧٥. سنگ ها بايد با دست پرتاب شوند و با اعضاى ديگر بدن و يا بهوسيله ى ديگر كافى نيست و كسانى كه دست ندارند و يا هر دو دست آن ها فلج است، مى توانند نايب بگيرند و رمى با دهان يا پا كافى نيست.
مسأله ٨٧٦. اگر شخصى از اوّل قصد زيادتر از هفت داشته، رمى صحيح نيست و بايد اعاده كند، ولى اگر بعد از پرتاب هفت سنگ به قصد احتياط ولو اين كه شك نداشته باشد يا بدون قصد، بقيه ى سنگها را به سوى جمره پرتاب كند، اشكال ندارد.
مسأله ٨٧٧. اگر بعد از ذبح و يا حلق و تقصير، در انداختن سنگ يا در عدد آن شك كند، اعتنا نكند و همين طور است شك در صحت رمى بعد از فارغ