مناسك حج - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦
فريضه حج، بسان فريضه نماز، از مسائل فراوانى برخوردار است، و احاطه بر مسائل آن، نياز به تلاش پيوسته اى دارد. زراره مى گويد: به امام صادق (عليه السلام)عرض كردم: فدايت شوم چهل سال است درباره حج از شما سؤال مى كنم، شما هم پاسخ مى دهيد و هنوز مسائل آن به پايان نرسيده است. امام در پاسخ گفت: آيا خانه اى كه پيش از آفرينش آدم، «مطاف ملائكه» بوده، مى تواند مسائل آن در مدت چهل سال به پايان برسد؟[١]
از روايات زيادى استفاده مى شود كه حضرت باقر(عليه السلام) و فرزند عزيزش حضرت صادق (عليه السلام) آموزگاران امّت در مسائل حج بوده اند، تا آنجا كه ابوحنيفه مى گويد: «لولا جعفرُ بن محمد ماعلِمَ النّاسُ مناسك حجّهم».[٢]
صحيح مسلم كه يكى از صحاح شش گانه اهل سنّت است، پيرامون اعمال عمره و حجّ، حديثى از امام صادق(عليه السلام) نقل مى كند حضرت در آن حديث سرگذشت حج پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)را از آغاز حركت از مدينه تا نزول آن حضرت به مكه و اعمالى كه انجام داده به تفصيل يادآور مى شود.[٣]
و اگر مسلمانان كار خود را در اعمال حج بر اين حديث كه خاندان پيامبر از جدّ بزرگوارشان نقل كرده اند ، استوار سازند، كمتر اختلافى رخ مى دهد.
در سال ١٣٣٤ كه ملك سعود مهمان دولت ايران بود، مرحوم آية اللّه العظمى حاج آقا حسين بروجردى (١٢٩٢ـ ١٣٨٠) اين حديث را در پاسخ نامه اى كه از طرف ملك ارسال شده بود، براى او فرستاد، و همراه اين حديث
[١] وسائل الشيعه، ج٨، باب١، از ابواب وجوب حج، حديث١٢.
[٢] من لا يحضره الفقيه، ج٢، ص ٥١٩، كتاب حج، باب نوادر حج، شماره ٣١١٣.
[٣] صحيح مسلم، ج٤، باب حجة النبى، ص ٣٩ـ ٤٣.