مسأله ٥٣٠.مستحب است كه كودك با شير مادر تغذيه شود و تغذيه كامل با شير مادر دو سال (٢٤ ماه)است. ولى بيست و يك ماه هم كافى است و كمتر از آن ستم در حق بچه است .

مسأله ٥٣١.در صورتى كه تغذيه بچه منحصر در شير مادر نباشد بر مادر واجب نيست كه فرزند خود را شير بدهد، چه مجانى و چه با اجـرت. بنابراين اگر بتوان بچه را با شير خشك و يا با دايه گرفتن و يا با شير گاو و گوسفند و مانند آن تـغـذيه كرد و براى فرزند هم ضررى از اين ناحيه نبود، بر مادر واجب نيست فرزند را شير بدهد.

مسأله ٥٣٢.اگـر تـغـذيه بچه منحصر به شير مادر باشد (مثلا شير ديگران براى او ضرر داشته باشد و يا بدانها دسترسى نباشد)مادر مى تواند براى شير دادن بـچه طـلب اجـرت نـمـايد و پدر بـايد از مـال خـود بـچه (اگـر صـاحـب مـال بـاشـد)آن را بـدهـد; و اگـر بـچه امـوالى نداشت بايد خودش بپردازد و اگر او هم نـداشـت و يا بـچه اصلا پدر نداشت ، از پدر بزرگ (جدّ پدرى) او اجرت گرفته مى شـود; و اگـر هـيچكدام نبودند و يا برايشان مقدور نبود اجرت را بپردازند، تغذيه بچه بـه عـهده مادر خواهد بود، يا مجانا بچه را شير دهد و يا دايه اى را براى او اجير كند.

مسأله ٥٣٣.در ايام سرپرستى هر كدام از پدر و مادر، اگر ديگرى