مسأله ٤٣٤.اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرىِ آن زن، هر چه پائين روند - چه در وقت عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند - به آن مرد محرم مى شوند.

مسأله ٤٣٥.اگر با زنى زنا كند، نمى تواند با دختر او ازدواج كند، و اگر زنى را عقد نمايد و با او نزديكى كند بعد با مادر او زنا كند، آن زن بر او حرام نمى شود و اگر پيش از آن كه با او نزديكى كند با مادر او زنا نمايد، احتياط واجب آن است كه از آن زن به وسيله طلاق جدا شود.

مسأله ٤٣٦.اگر مردى با زنى زنا كند، پسر آن مرد نمى تواند با آن زن ازدواج بكند.

مسأله ٤٣٧.زن مسلمان نمى تواند به عقد كافر درآيد ولى مرد مسلمان مى تواند با زن هاى اهل كتاب به طور موقت ازدواج كند.

مسأله ٤٣٨.اگر با زنى كه در عدّه طلاق رجعى است زنا كند، آن زن بر او حرام مى شود و اگر با زنى كه در عدّه متعه، يا طلاق بائن، يا عده وفات است زنا كند، بعداً مى تواند او را عقد نمايد، اگرچه احتياط مستحب آن است كه با او ازدواج نكند و معناى طلاق رجعى و طلاق بائن و عده متعه و عده وفات در احكام طلاق گفته خواهد شد.

مسأله ٤٣٩.اگر با زن بى شوهرى كه در عدّه نيست زنا كند، بعداً مى تواند آن زن را براى خود عقد نمايد، ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا آن زن حيض ببيند بعد او را عقد نمايد و همچنين است اگر ديگرى بخواهد آن زن را عقد كند.