احكام بانوان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٠
«زَوَّجْتُك اِحدى بَناتى»و او بگويد «قبلت»يعنى قبول كردم، چون در موقع عقد، دختر را معين نكرده اند عقد باطل است.
پنجم: زن و مرد به ازدواج راضى باشند.
مسأله ٤٠٤.اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند عقد باطل است.
مسأله ٤٠٥.كسى كه دستور زبان عربى را نمى داند، اگر قرائتش صحيح باشد و معناى هر كلمه از عقد را جداگانه بداند و از هر لفظى معناى آن را قصد نمايد، مى تواند عقد را بخواند.
مسأله ٤٠٦.اگر بستگان يا نزديكان زن، او را براى مردى بدون اجازه او عقد كنند و بعداً زن بگويد به آن عقد راضى هستم، عقد صحيح است و همچنين است در مورد مرد.
مسأله ٤٠٧.اگر زن و مرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند و بعد از خواندن عقد راضى شوند و بگويند با آن عقد راضى هستيم عقد صحيح است.
مسأله ٤٠٨.پدر و جد پدرى مى توانند فرزند نابالغ يا ديوانه خود را كه به حال ديوانگى بالغ شده است با رعايت مصلحت ايشان تزويج كنند. و بعد از آن كه طفل بالغ شد يا ديوانه عاقل گرديد، نبايد آن را به هم بزنند.
مسأله ٤٠٩.اگر دختر باكره نباشد در صورتى كه بكارتش به واسطه شوهر كردن از بين رفته باشد، اجازه پدر و جد لازم نيست.