مسأله ٣٢٠.كسى كه معذور باشد و يا احتمال عذر بدهد مثل زنى كه احتمال بدهد در اثر عادت زنانگى نتواند پس از مراجعت از منى طواف نساء و نماز آن را به جا بياورد، مى تواند اين دو عمل را بعد از آنكه محرم به احرام حج شد، مقدم بر وقوف عرفات بدارد، بلكه در صورت خوف از عدم تمكن، لازم است. و پس از بازگشت، اگر توانايى اعاده آن را دارد، احوط آن است كه اعاده كند، و اگر خود توانايى آن را ندارد، نايب بگيرد.

مسأله ٣٢١.اگر زن در حال طواف، از سه شوط و نيم به بعد حائض شود و تا وقت وقوف در عرفات پاك نشود عمره تمتع او صحيح است و سعى و تقصير را با همان حال حيض انجام دهد و در موقع حج، محرم به احرام حج تمتع شود و در بازگشت از منى به مكه بعد از پاك شدن ابتدا قضاى باقى مانده از طواف عمره را با نمازش به جا آورد سپس به اعمال حج بپردازد و اگر تا وقت حركت همراهان از مكه پاك نشد و ناچار شد كه با آنها برود جايز است براى قضاى باقى مانده طواف عمره و نماز آن و طوافِ حج و نمازش نايب بگيرد.

مسأله ٣٢٢.مستحاضه كثيره بايد براى نماز خود غسل كند و وضو بگيرد خواه پس از غسل كردن تا پايان نماز طواف، خون قطع گردد يا نه