مسأله ٣٠٠.زنى كه زائيدن او نزديك است و روزه براى حملش يا خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست. و بايد براى هر روز يك مُدّ (معادل ٧٥٠ گرم) طعام يعنى آرد يا گندمومانند آنهابه فقير بدهد. و در هر دو صورت روزه هايى را كه نگرفته بايد قضا كند.

مسأله ٣٠١.زنى كه بچه شير مى دهد و شير او كم است چه مادر بچه، يا دايه او باشد، يا بى اجرت شير دهد، اگر روزه براى بچه اى كه شير مى دهد ضرر دارد روزه بر او واجب نيست. و بايد براى هر روز يك مدّ طعام يعنى گندم و مانند آن به فقير بدهد و نيز اگر براى خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست، و بايد براى هر روز يك مُد طعام به فقير بدهد. و در هر دو صورت روزه هايى را كه نگرفته بايد قضا نمايد.

مسأله ٣٠٢.دخترى كه به سنّ بلوغ رسيده، ولى به واسطه ضعف جسمانى توان روزه گرفتن در ماه مبارك رمضان ندارد و بعد از ماه مبارك هم تا سال بعد نمى تواند قضا كند، بايد براى هر روز يك مُدّ طعام كفّاره بدهد; يعنى براى هر روز معادل ٧٥٠ گرم آرد گندم، يا مانند آن، به فقير بدهد و قضاى اين روزه ها بر او واجب نيست.

مسأله ٣٠٣.اگر زن، در حال روزه نذر معين، خون حيض ببيند احتياط لازم آنست كه عوض آن را نه به قصد قضا بلكه به قصد مطلوبيت به جا آورد.