مسأله ٢٩١.هرگاه روزه خود را عمداً باطل كند، بعد به مسافرت برود كفّاره از او ساقط نمى شود، همچنين است اگر عمداً روزه خود را باطل كند بعد عذرى مانند حيض، يا نفاس، يا بيمارى براى او پيدا شود .

مسأله ٢٩٢. بوسيدن مرد روزه دار همسرش را بدون قصد آمدن منى كراهت دارد و اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد، روزه او باطل مى شود اگرچه منى بيرون نيايد.

مسأله ٢٩٣.اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه دار است، جماع كند، اگر زن بر عمل راضى باشد، هر كدام بايد كفاره بدهد و اگر مجبور كرده باشد، كفّاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد.