عادت او فرا رسد، مطابق احكام حائض عمل كند خواه نشانه هاى حيض داشته باشد يا نه و اگر ايام عادت او فرا نرسد حكم استحاضه را دارد، مگر اين كه نشانه هاى حيض در آن باشد.

مسأله ٢٣٢.زنى كه در حيض عادت ندارد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند، ده روز اول آن نفاس و ده روز دوم آن استحاضه است. و خونى كه بعد از آن مى بيند، اگر نشانه حيض را داشته باشد حيض وگرنه آن هم استحاضه مى باشد.

مسأله ٢٣٣.زنى كه عمل سقط جنين -كُرتاژ- را انجام داده، بعد از سقط جنين اگر خونى را مشاهده كرد و لو به صورت لكه باشد، محكوم به نفاس است.

مسأله ٢٣٤.ورود در حرم امام زادگان براى زنى كه در حال حيض و يا نفاس است مانع ندارد.

مسأله ٢٣٥.اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و عمداً غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تيمم نكند، روزه اش باطل است.

مسأله ٢٣٦.اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و براى غسل وقت نداشته باشد، چنانچه بخواهد روزه واجبى بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است، با تيمم روزه اش صحيح است و لازم نيست تا صبح بيدار بماند و اگر بخواهد روزه مستحب يا روزه واجبى بگيرد كه مثل روزه كفّاره وقت آن معين نيست، نمى تواند با تيمم