احكام بانوان - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٢

مسأله ٢٠٤.خانمى كه چند ماه پى در پى لكّه مى بيند، چند صورت دارد:

*اگر ثابت شود كه خون مربوط به زخم يا دمل است غسل ندارد و طبق معمول پس از شستن بايد وضو بگيرد و نماز بخواند

*اگر خون مربوط به عوارض رحم بوده باشد و صفات و شرائط خون حيض نداشته باشد در حكم استحاضه است.

مسأله ٢٠٥.طلاق زن مستحاضه در صورتى كه غسلهاى خود را انجام داده باشد، با حفظ ديگر شرايط، صحيح است.

مسأله ٢٠٦.مستحاضه مى تواند داخل مسجد الحرام و مسجد النبى شود و در بقيه مساجد و حرم ائمّه اطهار(عليهم السلام)توقف داشته باشد.

مسأله ٢٠٧. استحاضه، بر خلاف حيض و نفاس از نظر زمانى، حداقل و حدّاكثر ندارد.

مسأله ٢٠٨. خانمى كه در سنّ كسى است كه عادتاً حيض مى بيند، عمل جرّاحى كرده و رحم او را برداشته اند، اگر خونى از آنها خارج شود، حكم عادت ماهانه و استحاضه را ندارد، و تنها بايد محل را بشويند.

مسأله ٢٠٩. خانمها در سنّ ٥٠سال قمرى، (تقريباً معادل ٤٨سال و ٦ ماه شمسى است)، يائسه مى شوند، حال اگر بعد از اين سن هر ماه، مثل زمان عادت ماهيانه با همان اوصاف سابق حيض ببينند، بين احكام حيض و مستحاضه جمع كنند.

مسأله ٢١٠. مستحاضه قليله كه براى هر نماز يك وضو بگيرد،