احکام قضایی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٣٤ - حد شرابخواری
جُمِعَ الشَّرُّ كُلُّهُ فى بَيْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتاحُهُ شُرْبُ الْخَمْرِ [١]
تمام بدىها در خانهاى جمع شده و كليد آن، شرابخوارى قرار داده شده است.
در اينجا به دو پيامد مهمّ آن اشاره مىكنيم:
١- فساد عقل: شرابخوارى بيش از هر چيز ديگر موجب فساد عقل انسان مىشود.
حضرت على ٧ فرمود:
فَرَضَ اللَّهُ ... تَرْكَ شُرْبِ الْخَمْرِ تَحْصيناً لِلْعَقْلِ [٢]
خداوند نياشاميدن شراب را براى محفوظ داشتن عقل (از فساد و تباهى) واجب كرده است.
٢- اثر در نسل: شراب در نسل آدمى اثر نامطلوب به جاى مىگذارد. از اين رو، رسول خدا ٦ فرمود:
شارِبُ الْخَمْرِ ... لا تُزَوِّجُوهُ اذا خَطَبَ [٣]
هرگاه شرابخوارى (از دختر شما) خواستگارى كرد، به او زن ندهيد.
حدّ شرابخوارى
حدّ شرابخوارى و نيز نوشيدن آبجو هشتاد ضربه شلاق است كه بر پشت، دو كتف و بقيه بدن شخص شرابخوار زده مىشود و از زدن به سر و صورت و شرمگاه او خوددارى مىگردد. [٤]
شرابخوار مرد باشد يا زن با شرايط زير حد مىخورد:
١- بالغ شد.
٢- عاقل باشد.
٣- با اختيار خودش شراب بنوشد.
٤- به حرمت شرابخوارى آگاه باشد.
١- بحار الانوار، ج ٧٩، ص ١٤٨.
٢- نهج البلاغه، فِیض الاسلام، حکمت ٢٤٤، ص ١١٩٧.
٣- بحار الانوار، ج ٧٩، ص ١٢٧.
٤- تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٤٨٠، مسأله ٩ ـ ١٠.