احکام قضایی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٢٧ - ٢- لواط
الف- اگر بعداز اصابت سنگ به آنها- گرچه يك سنگ- فرار كنند، برگردانده نمىشوند.
ب- و گرنه بايد برگردانده شوند.
ناگفته نماند كه حكم مزبور درباره سنگسار كردن است، اما در مورد تازيانه، فرار نفعى ندارد، بلكه برگردانده مىشوند و حدّ مىخورند. [١]
٣- اگر زناكار محصن «همسر دار» اقرار به زنا كرده باشد، اوّل امام ٧ [٢] و سپس مردم او را سنگسار مىكنند و اگر بيّنه بر آن اقامه شود، اوّل شهود سپس امام ٧ و پس از آن مردم او را سنگسار مىكنند. [٣]
٤- مرد زناكار در حال ايستاده و بدون لباس- درحالى كه عورتش پوشيده شده- و زن به صورت نشسته و با لباس شلاق زده مىشود. [٤]
٥- براى حاكم سزاوار است به مردم اعلان كند كه در اجراى حدّ حضور يابند، بلكه سزاوار است كه به آنان امر كند، تا براى اجراى حدّ حضور يابند و احوط حضور گروهى از مؤمنان- سه نفر يا بيشتر- است. [٥]
٦- پيش از سنگسار كردن، امام ٧ يا حاكم به او دستور مىدهد كه با آب سدر، سپس آب كافور و پس از آن با آب خالص، غسل ميّت كند، كفن بپوشد و حنوط ببندد، سپس سنگسار گردد. بعد از آن بر او نماز خوانده مىشود و بدون غسل دادن، در قبرستان مسلمانان دفن مىگردد. [٦]
٢- لواط
«لواط» در فقه اسلام و قوانين جزايى، اصطلاحى است كه براى عمل شنيع همبسترى مرد با مرد و جمع شدن آن دو با يكديگر براى اطفاى غريزه جنسى به كار مىرود. لواط
١- تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٤٦٦، مسأله ١ ـ ٢.
٢- در زمان غِیبت به عهده حاکم شرع است. (ر.ک. تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٤٦٦ ـ ٤٦٧، مسأله ٥ ـ ٦).
٣- تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٤٦٦، مسأله ٣.
٤- همان، مسأله ٤.
٥- همان، مسأله ٥.
٦- همان، ص ٤٦٧، مسأله ٦.