پزشك محرم نيست، لذا اگر پزشك به دليل نبودن پزشك هم جنس، لازم دانست به عضوى از بدن نامحرم نگاه كند، بايد به همان مقدار لازم اكتفا كند و يا اگر مى‌تواند بايد از روى لباس معاينه نمايد. همچنين در صورتى كه معالجه، بدون لمس ممكن باشد، نبايد بدن بيمار را لمس كند و در صورتى كه از روى لباس يا با دستكش امكان داشته باشد، لمس جايز نيست. [١]

مراجعه زنان به پزشك مردِ متخصص بيمارى‌هاى زنان، اگر همراه با نظر و لمس حرام باشد، جايز نيست، مگر مراجعه به پزشك زن حاذق و متخصص، غير ممكن يا سخت باشد. [٢] در مورد پزشك عمومى يا ديگر پزشكان متخصص مرد و نيز راديولوژيست‌ها، مسئولان آزمايشگاه‌ها، سونوگرافى، تزريقات پانسمان و مانند آن نيز همين حكم جارى است، يعنى مراجعه زن به آنان (مردان) جايز نيست، مگر ضرورت حكم كند و معناى ضرورت در شرط جواز لمس زن يا نظر به او توسط پزشك و مانند آن اين است كه تشخيص بيمارى و درمان آن متوقف بر لمس و نظر باشد حدود و ضرورت هم بستگى به مقدار نياز دارد. [٣]

[١]. توضيح المسائل، مسئله ٢٤٤١٢٤٤٢؛ اجوبة الاستفتائات، پاسخ ١٣٠٠ و ١٢٩٨

[٢]. اجوبة الاستفتائات، پاسخ پرسش شماره ١٣٠٣

[٣]. استفتائات، ج ٣، ص ٢٦٨؛ اجوبة الاستفتائات (ترجمه فارسى)، پاسخ پرسشهاى ١٢٩٦ و ١٣٠٠