دختران و پسران دانشجو، به حكمِ هم‌كلاسى بودن. گاه با يكديگر درباره موضوعات درسى و موضوعات و مرتبط با آن گفت و گو مى‌كنند. در اين ميان بعضى از اين صحبت‌ها، با خنده و شوخى [در حد معمول‌] همراه مى‌شود. اين كار اگر همراه با حجاب و بدون قصد ريبه و همراه با اطمينان به عدم وقوع مفاسد باشد اشكال ندارد و الا جايز نيست. [٢] روشن است كه هر فرد خود بهتر مى‌تواند تشخيص دهد كه كجا از مرز فراتر رفته است «بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى‌ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ»؛ آدمى به نفس خويش بينا و آگاه است. [٣] همچنين در صحبتهاى بين دختر و پسر، بايد به حد ضرورت اكتفا شود. ادامه تحصيل تا هر مقطعى، از نظر حضرت امام (ره) بلا مانع است، اما شرط آن، پوشيدگى از نامحرمان و خوددارى از اختلاط با آنها است، تا حدى كه اگر ادامه تحصيل مستلزم اختلاط با اجانب باشد و مفاسد دينى و اخلاقى در بر داشته باشد، بايد از ادامه تحصيل خوددارى كند. [٤]

نكته ديگر در موضوع تحصيل، آن است كه اگر دو دانشجوى پسر و دختر و يا يك دانشجوى پسر به همراه استاد زن يا بر عكس، در كلاس يا آزمايشگاه يا كارگاه آموزشى و امثال آن باشند و غير آن دو كسى نباشد و ديگرى هم نتواند بدان محل وارد شود، چنانچه بترسند كه به حرام بيفتند، بايد از آنجا بيرون روند و ماندن آنها در آن مكان حرام است. [٥]

برگزارى ارودهاى دانشجويى مختلط فى نفسه بلامانع است، اما در همين اردوها زمينه‌هاى ايجاد روابط نگاه و گفت و گو بيش از حد مجاز آن فراهم مى‌گردد، لذا هوشيارى و پارسايى بيش از پيش جوانان را مى‌طلبد.

[١]. استفتائات، ج ٣، ص ١٢٢ و ٢٥٨ و ٢٥٩. برنامۀ «پرسمان»، (لوح فشرده حاوى ٨٨٠٠ پرسش از مقام معظم رهبرى، تنظيم از مركز فرهنگى نهاد نمايندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاه‌ها، تهيه شده در مركز تحقيقات كامپيوترى علوم اسلامى)

[٢]. اجوبة الاستفتائات، پاسخ شماره ١٣٣٠

[٣]. برنامه پرسمان. همان

[٤]. توضيح المسائل، مسائل متفرقه، ص ٣٤٢، توضيح المسائل مراجع، ج ٢، ص ٦٧٦

[٥]. توضيح المسائل، مسئله ٢٤٤٥