هرگاه سخن از پوشش به ميان مى‌آيد، غالباً نوع و چگونگى پوشش و به تعبير شرعى حجاب زنان مورد بحث قرار مى‌گيرد. تكليف زنان در اين زمينه، هم در ارتباط با عبادات و هم در ارتباط با ديگران بيشتر است مثلًا زن بايد به هنگام نماز، تمام بدن از جمله سرو موى خود را بپوشاند، اما مرد چنين نيست. [١]

در ارتباط با ديگران، زن در مكانى كه در معرض ديد نامحرم قرار مى‌گيرد، لازم است بدن و موى خود را بپوشاند، [و بيرون گذاشتن هر مقدار از مو، به هر انگيزه‌اى حرام است. [٢]] حتى اين حد پوشش به احتياط واجب بايد از پسرى كه بالغ نشده ولى خوب و بد را مى‌فهمد و به حدّى رسيده كه مورد نظر شهوانى است، رعايت گردد. [٣] با اين توضيح، بديهى است كه پوشاندن عورت از غير همسر حتى كودكان نابالغ كه خوب و بد را مى‌فهمند و نيز ديوانگان مميز واجب است.»

خداوند هستى بخش، پس از آن كه در سوره نور، آيه ٣١ [٥] به زنان مؤمن دستور مى‌دهد

[١]. اِین تفاوت مِی‌تواند نشان‌دهنده توجه بِیشتر خداوند به زنان باشد، چرا که تکلِیف بِیشتر، در بسِیارِی مواقع، نشانه قرب بِیشتر مکلف در نزد خداست ِیا چنان که نماز شب بر پِیامبر٦ واجب بود. (زن در آِینه جمال و جلال، آِیة الله عبدالله جوادِی آملِی، ص ٣٥٢)

[٢]. توضِیح المسائل مراجع، ص ٤٤٨ (استفتاء از آِیة الله العظمِی خامنه‌اِی)

[٣]. توضِیح المسائل، مسئله ٢٤٣٥

[٤]. توضِیح المسائل، مسئله ٥٧

[٥]. وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ