احکام خانواده - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٧٧ - ٤ خوش زبانی
سبب رنجش ديگرى نشوند، بلكه همواره با سخنان حكمتآميز، منطقى و شيرين، دل يكديگر را بهدست آورند و سبب انبساط خاطر همسر خود گردند و چه نيكوست زن و شوهرها بسان نخستين روزهاى زندگى با يكديگر سخن بگويند و با هر كلمهاى لبخند و اميد را بر لب و دل يكديگر بنشانند. رهبر بزرگ اسلام ٦ مىفرمايد:
قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ انّى احِبُّكِ لا يَذْهَبُ مِنْ قَلْبِها ابَداً. [١]
اين سخن كه مرد به همسرش بگويد: «دوستت دارم» هيچگاه از ياد زن نمىرود.
امام على ٧ نيز مىفرمايد:
دارُوهُنَّ عَلى كُلِّ حالٍ وَ احْسِنُوا لَهُنَّ الْمَقالَ لَعَلَّهُنَّ يُحْسِنَّ الْمَقالَ» [٢]
همواره بازنان مدارا كنيد و باآنان بهنيكى سخن گوييد؛ تاآنان نيز سخننيكو بگويند.
بنابراين شايسته است كه زن و شوهر:
١. يكديگر را با احترام صدا بزنند و از به كار بردن كلمه «آقا» يا «خانم» بهخصوص در ميان جمع، نسبت به همديگر دريغ نورزند.
٢. هرگز، حتى در خلوت، سخن زشت و ناسزا به يكديگر نگويند. كمترين پيامد شوم ناسزاگويى، بىحرمت شدن در برابر ديگران است. امير مؤمنان ٧ مىفرمايد:
احْذَرْ فُحْشَ الْقَوْلِ وَ الْكِذْبَ فَانَّهُما يُزْرِيانِ بِالْقائِلِ. [٣]
از فحّاشى و دروغ بپرهيز كه ايندو، آدمى را كوچك مىكنند.
٣. هيچگاه به يكديگر دروغ نگويند.
٤. نام زشت بر يكديگر ننهند. قرآن مجيد مىفرمايد:
(وَ لا تَنابَزُوا بِالْالْقابِ). (حجرات: ١١)
با القاب زشت، يكديگر را نخوانيد.
[١] وسائل الشِیعه، ج ٢٠، ص ٢٣.
[٢] بحار الانوار، ج ١٠٣، ص ٢٢٣.
[٣] شرح غرر الحکم، ج ٢، ص ٢٧٩.