احکام خانواده - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٧٥ - ٣ خوش خُلقی
سازد، نيكوكار خواهد بود؟ امام در پاسخ فرمود: «خوراك و پوشاك او را تأمين كند و نادانى او را ببخشد.» سپس فرمود: «پدرم، امام باقر ٧ همسرى داشت كه او را اذيّت مىكرد، ولى پدرم او را مىبخشيد.» [١]
هركس با سلاح عفو و اغماض به جنگ لغزشها برود، بدون ترديد پيروز باز خواهدگشت و اثر تربيتى عفو و بخشش بهمراتب از پرخاش و انتقام و خردهگيرى بيشتر است. امام على ٧ درباره گذشت نكردن از ديگران مىفرمايد:
شَرُّ النَّاسِ مَنْ لا يَعْفُو عَنِ الزَّلَّةِ وَ لا يَسْتُرُ الْعَوْرَةَ. [٢]
بدترين مردم كسى است كه از لغزش ديگران نمىگذرد و عيبشان را نمىپوشاند.
و رسولاكرم ٦ از تأثير عفو و اغماض چنين خبر مىدهد:
تَعافَوْا تَسْقُطِ الضَّغائِنُ بَيْنَكُمْ. [٣]
از يكديگر درگذريد، تا كينهها از ميانتان رخت بربندد.
٣. خوشخُلقى
خوشاخلاقى در همهجا و از همهكس پسنديده است؛ ولى از زن و شوهر، در محيط خانه پسنديدهتر است. خوشاخلاقى، نشانه كرامت نفس، نجابت خانوادگى و صداقت و ايمان فرد است و زن و شوهر اگر بهطور طبيعى خوشاخلاق نيستند، بايد با تمرين و كنترل نفس خويش با يكديگر و با فرزندانشان، خوشاخلاقى كنند تا محيط خانواده از صفا و صميميت برخوردار گردد. امام صادق ٧ مىفرمايد:
انَّ الْمَرْءَ يَحْتاجُ فى مَنْزِلِهِ وَ عَيالِهِ الى ثَلاثِ خِصالٍ يَتَكَلَّفُها وَ انْ لَمْ يَكُنْ فى طَبْعِهِ ذلِكَ؛ مُعاشَرَةٌ جَميلَةٌ وَ سِعَةٌ بِتَقْديرٍ وَ غَيْرَةٌ بِتَحَصُّنٍ. [٤]
[١] وسائل الشِیعه، ج ٢٠، ص ١٦٩.
[٢] شرح غرر الحکم، ج ٤، ص ١٧٥.
[٣] کنز العمال، ج ٣، ص ٣٧٣.
[٤] بحار الانوار، ج ٧٨، ص ٢٣٦.