احکام خانواده - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ١٧
دوشيزگان همانند ميوه بر درختند كه وقتى رسيد، براى پيشگيرى از فاسد شدن بايد آن را چيد وگرنه تابش خورشيد و وزش باد آن را فاسد و دگرگون مىسازد. دوشيزگان نيز وقتى به بلوغ رسيدند، بايد ازدواج كنند. در غير اين صورت، فتنه آنها را تهديد مىكند.
پيامبر ٦ با شنيدن اين پيام، دستور داد مردم جمع شوند. سپس بر فراز منبر، پيام الهى را به آنان ابلاغ كرد. [١]
خواستگارى
خواستگارى، كه در اصطلاح فقه آن را (خِطبه) گويند، در خواست مرد است از زن براى ازدواج. عمل خواستگارى قبل از مراسم عقد و اجراى صيغه نكاح و خواستگارى از ناحيه مرد صورت مىگيرد. [٢] خداوند متعال نيز به مردان دستور ازدواج و همسر گزينى داده و فرموده است:
(فَانْكِحُوا ما طَابَ لَكُم مِنَ النِّسَاءِ)(نساء: ٣)
با زنان پاكيزه ازدواج كنيد.
برخى از احكام خواستگارى به قرار زير است:
١. رد نكردن خواستگار خوب
مستحب است در خواستگارى به شرافت حسب وبزرگى نسب نگريسته نشود و به خواستگارى كه اخلاق، دين و امانتدارى اش را مىپسندند و پاكدامن و داراى گشايشى در زندگى است، جواب رد ندهند. [٣]
على بن اسباط به حضرت جواد ٧ نوشت: من براى دخترانم كسى را همانند خودم [در اخلاق و ايمان] نيافتهام. حضرت در جواب نوشت:
[١] بحار الانوار، ج ١٤، ص ٣٨.
[٢] بررسِی فقهِی حقوق خانواده، سِید مصطفِی محقق داماد، ص ٢٦.
[٣] تحرِیر الوسِیله، ج ٢، ص ٢٤٠، مساله ٩.