امپراتور كه براى شكستن قدرت فاطميان در شام وادامه روش كه نقفور فوكاس و حناتزيمكس براى تسلطّ بر شام و سرزمينهاى مقدّس مسيحى به كاربرده بودند، دنبال چنين فرصتى مى‌گشت، از يارى رساندن علّاقه دريغ نكرد و تعدادى شناورهاى جنگى پر از نيروى رزمى را به سوى وى گسيل داشت، اين شناورها باكشتيهاى مسلمانهادر درگيرى بسيار سختى با يكديگر به زد وخورد پرداختند كه سرانجام به شكست بيزانسى ها انجاميد و مسلمانها توانستند به يكى از كشتيهاى آنان دست يافته و تعداد ١٥٠ سرباز دريايى را كه در آن وجود داشت به قتل برسانند و ساير كشتيها از معركه گريختند، در پى آن مقاومت اهالى صور به ضعف گرائيد و از رسيدن ديگر كمكهاى بيزانسى‌ها نااميد شدند و توان ايستادگى خود را براى ادامه مقاومت در برابر محاصره زمينى و دريايى، از دست دادند و بالاخره با سقوط شهر صور به دست فاطميان ماجرا پايان يافت، علّاقه و جمعى از هوا دارانش در برخى از برج و باروها به ايستادگى خود ادامه دادند امّا طولى نكشيد كه آنان نيز تسليم شده و امان خواستند، آنها دستگير شدند و او و يارانش را به قاهره بردند و بين مردم گرداندند و پوست علّاقه را زنده زنده كنده و آنگاه به دار آويختند و يارانش را كشتند. «١» ج- جنگهاى دريايى در برابر بيزانسى ها دولت فاطميان پس از آنكه دامنه نفوذ خود را در سرزمين شام گسترش داد، جهت برابرى با خطر بيزانسى‌ها كه سواحل شام ومصر را تهديد مى كردند، ناگزير از آمادگى در مقابل اين خطر بود.
هنگاميكه حناتزيمكس، امپراتور روم شرقى (بيزانس) در سال ٣٦٥ هجرى به شام حمله كرد و بخش بزرگى از شهرهاى شمالى شام را تصّرف كرد از سمت جنوب در مقابل ساحل به طرف صيدا پيشروى كرد و ابوالفتح بن شيخ، حاكم آنجا، در برابر پولى‌