تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام(ج1) - عبادی، احمد مختار - الصفحة ٨٣
فعّاليّت شناورهاى جنگى در دريا تا فرارسيدن فصل زمستان ادامه داشت. با آمدن اين فصل، كشتيها در پايگاههاى خود مستقر مىشدند ودر طول اين فصل فعّاليّت آنها متوقّف مىشد.
هنگامى كه محاصره جوهر صقلى ولشكريانش در زمستان سال ٣٦٥ هجرى در آبراه عسقلان توسّط قرمطيان وأفتكين تركى به طول انجاميد وجوهر به موادّ غذايى وآذوقه نيازمند شد، ناوگان فاطميان نتوانست از راه دريا از مصر وساير جاها آنها را تدارك كند، از اين رو لشكريان ناچار شدند از گوشت حيوانات مرده استفاده كنند. «١» به گفته مقريزى، وقتى كه مستنصر باللّه از بدرالجمالى درخواست كمك كرد، وى در ماه كانون كه در آن ايّام امكان دريانوردى نبود، از عكا خارج شد، دوستانش وى را از سفردر دريا در آن ايّام برحذر داشته واز عواقب آن او رابيم دادند، امّا اوبى باكانه با تعداد يكصد فروند كشتى حركت كرد. «٢» ب- شركت ناوگان فاطمى در سركوب شورشها در مصر وشام هجوم قرمطيان به شام جنوبى ومصر، مقارن باشورشهايى بودكه در بعضى از مناطق مصر، برضدّ فاطميان صورت گرفت كه شورش ا هالى تنيس وصعيد از جمله آنهاست.
درمحرّم سال ٣٦١ هجرى اهالى تنيس از اطاعت فاطميان سرباززدند وبه فرمانرواى آنها در آن شهر يورش بردند وپرچمهاى سياه به اهتزاز درآوردند. «٣» هنگاميكه جوهر توانست قرمطيان را شكست دهد، ابو محمّدحسن بن عمّار را براى سركوب شورش تنيس بدان سامان اعزام كرد واو موفّق به نجات شهر شد «٤»