نهضت انتظار(2) سطح(1) - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٤١

عللى كه بر شمرديم تضادى ندارد، چون در عالم اسرارى است كه از فهم ما فراتر است و شايد در غيبت امام هم اسرارى باشد كه تا ظهور آن حضرت امكان باز شناخت آن براى كسى ممكن نباشد.
از امام صادق (ع) پرسيدند: «حكمت غيبت چيست؟» فرمود: حكمت همان است كه در زمان غيبت حجت‌هاى خدا، بر امتشان گذشت. اما حكمت موعود ظاهر نخواهد شد مگر پس از ظهور؛ همچنان كه خضر راز كارهايش (مانند شكستن كشتى و كشتن نوجوان و ساختن ديوار فرو ريخته) «١» را براى موسى نگفت مگر پس از جدايى. اين امر خدا است و سرى از اسرار او و غيبى از غيب‌هاى او و چون ما مى‌دانيم او حكيم است، بايد تصديق كنيم كه همه كارهايش حكيمانه و از روى خيرخواهى اند، هر چند علت بر ما پنهان باشد. «٢» گفتنى است كه برخى پيامبران و حجت‌هاى الهى تا فراهم آمدن شرايط، در غيبت به سر مى‌بردند. ابراهيم (ع) مدتى از چشم نمرود، كه براى يافتن او دست به كشتار فرزندان در حال تولد مى‌زد، پنهان بود. موسى (ع) نيز تا زمان فراهم آمدن شرايط مناسب، در منظر فرعون و فرعونيان ناشناخته ماند. «٣» اميد، رمز حركت و پيروزى‌ اميد در مقابل يأس و نا اميدى، رمز حركت و پيروزى است و از ثمرات مهم انتظار به شمار مى‌آيد. اميد، زرهى است كه هر كس آن را در بر كند، رويين تن مى‌شود و يأس و نااميدى، بزرگ‌ترين مسلخى است كه ابليس براى ذبح همه فضيلت‌هاى انسانى و به سقوط كشاندن انسان، فرا راه آدمى گذاشته است. «٤» پيامبر اكرم (ص) فرمود: