نهضت انتظار(2) سطح(1) - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٥٨

شيعيه حضرتش را ربوده كه تمام اميد و آرزوهايش را در آينه انتظار مى‌بيند. شب را با ياد امام زمانش به خواب مى‌رود و صبح به اميد ظهور حضرتش از خواب بر مى‌خيزد. انتظار براى شيعه يك فرهنگ است؛ فرهنگى اميد بخش و تحرك زا؛ بر خلاف ديگر اديان كه اعتقاد به وجود منجى فقط در كتاب‌هايشان ذكر شده و هيچ نقشى در زندگى پيروان آنها ندارد و اگر هم نقشى داشته باشد، بسيار اندك است.
باور داشت حضرت مهدى (عج) واپسين ذخيره الهى‌ فرهنگ انتظار در باور داشت حضرت مهدى تجلى مى‌كند. شيعه اعتقاد دارد كه آن حضرت واپسين ذخيره الهى و از نسل پيامبر (ص)، حضرت زهرا (س) و امام حسين (ع) و فرزند امام حسن عسكرى (ع) است. «١» او هم نام و كنيه پيامبر (ص) است و در سيرت و صورت و زيبايى همچون آن حضرت است. «٢» در سال ٢٥٥ ه .. به دنيا آمد و در پنج سالگى از ديدگان غايب شد و هم اينك در غيبت كبرى به سر مى‌برد. شيعه حضرت مهدى را باور دارد و وجود او را در زندگى و حيات خويش حس مى‌كند و او را ناظر بر اعمال و رفتار خويش مى‌داند. از اين رو، مى‌كوشد خود را هر چه بيش‌تر به او نزديك كند و از فيوضات آن حضرت بهره برد. خواندن دعاى ندبه در هر صبح جمعه، رفتن به مسجد جمكران، خواندن نماز امام زمان (ع)، خواندن دعاى عهد و دعاى ظهور و ...
همه حكايت از اين حقيقت دارد.
شيعه بر آن است كه باور داشت حضرت مهدى (عج) از ضروريات دين است. رسول‌