نهضت انتظار(2) سطح(1) - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٤٦
انسان را در لايههاى گناه و ايستايى فرو مىبرد و پويايى و نشاط و تحرك را از او باز مىستاند.
مردى به امام صادق (ع) عرض كرد: «گروهى از دوستان شما گناه مىكنند و مىگويند: ما [به رحمت خدا] اميدواريم.» امام (ع) فرمود: «دروغ مىگويند. هر كس به چيزى اميدوار باشد، براى رسيدن به آن مىكوشد و هر كس از چيزى بترسد، از آن مىگريزد.» «١» همچنين امام على (ع) مىفرمايد: از كسانى مباش كه بدون عمل، اميد سعادت آخرت در سر دارند. «٢» طرفداران انتظار ايستا انتظار ايستا را طرفدارانى است:
١- متحجرانى كه به عبادت فردى دل خوش مىكنند و كارى به ناهنجاريها و نابسامانيهاى اجتماعى ندارند و گمان مىبرند كه امام مهدى (عج) بايد بيايد و همه كارها را سامان دهد.
٢- كج انديشانى كه ظهور را مشروط به فراوانى فساد و گناه مىدانند و بر اين عقيدهاند كه نبايد از فساد و گناه جلوگيرى كرد، و برخى يك گام جلوتر رفته مىگويند:
براى تعجيل در تحقق ظهور بايد به گناه و فساد دامن زد. شهيد مطهرى (ره) مىنويسد:
برداشت قشرى از مردم از مهدويت و قيام و انقلاب مهدى موعود، اين است كه ماهيت انفجارى دارد، فقط و فقط از گسترش ظلمها و تبعيضها و اختناقها و حق كشيها و تباهىها ناشى مىشود ... آنگاه كه صلاح به نقطه صفر برسد، حق و حقيقت هيچ طرفدارى نداشته باشد، باطل يكه تاز ميدان شود، جز نيروى باطل نيروئى حكومت نكند، فرد صالحى در جهان يافت نشود، اين انفجار رخ مىدهد. (يك انفجار مقدس) بنابراين هر گناه و فساد و ظلم و ...