نهضت انتظار(2) سطح(1) - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٢٣

در آموزه‌هاى دينى و منابع روايى، به روايات فراوانى بر مى‌خوريم كه از امامان معصوم به عنوان خليفة اللّه ياد كرده‌اند؛ از جمله چند روايت زير:
امام على (ع) درباره آيه پنج قصص- كه ذكر كرديم- فرمود:
المُسْتَضْعَفُونَ فِى الْارْضِ، المَذكُورون فِى الْكتابِ الَّذينَ يَجْعَلُهُمُ اللَّهُ ائِمَّةً، نَحنُ اهْلُ الْبَيْتِ، يَبْعثَ اللَّهُ مَهديَّهُم فَيُعِزُّهُم و يُذِلُّ عَدُوَّهُم «١» مستضعفان زمين، كه در قرآن از ايشان به عنوان كسانى كه خداوند آنان را پيشوا قرار مى‌دهد ياد شده است، ما خاندان پيامبريم. خداوند مهدى اين خاندان را بر مى‌انگيزد، پس آنان را به عزت مى‌رساند و دشمنانشان را خوار مى‌كند.
امام رضا (ع) فرمود:
الائمةُ خُلفاءُ اللَّهِ عزَّوجَلَّ فِى ارْضِهِ. «٢» امامان جانشينان خداى عزوجل در زمين‌اند.
در زيارت جامعه كبيره مى‌خوانيم:
وَ رَضِيكُم خُلفاءَ فى‌ ارضِهِ و حُجَجاً عَلى‌ بَرِيَّتِهِ. «٣» و خشنودى خداوند به اين است كه شما جانشين در زمين و حجت بر مردم باشيد.
امام صادق (ع) فرمود:
نَحْنُ وُلاةُ امراللَّهِ و خَزَنَةُ عِلْمِ اللَّهِ وَ عَيْبَةُ وَحْىِ اللَّهِ. «٤» ما واليان امر خداييم و ما گنجينه داران علم خداييم و ما خزانه داران وحى خداييم.
از آيات و رواياتى كه ذكر شد، دو مطلب استنباط مى‌شود:
١- از ميان تمام موجودات و مخلوقات فقط انسان شايسته و سزاوار خليفة اللهى در روى زمين است.
٢- از ميان انسانها، كسانى لايق مقام خلفة اللهى هستند كه واجد شرايط آن از قبيل: