احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٨٦ - احكام اوقات نماز

در بين نماز يقين داشته باشد كه وقت شده، وشك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه نمازش صحيح است.

مسأله ٨- اگر وقت نماز به قدرى تنگ است كه به واسطه بجا آوردن بعضى از كارهاى مستحبّ نماز، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مى‌شود، بايد آن مستحبّ را بجا نياورد، مثلًا اگر به واسطه خواندن قنوت مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مى‌شود، بايد قنوت نخواند.

مسأله ٩- كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز را به نيّت ادا بخواند ولى نبايد عمداً نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد.

مسأله ١٠- مستحبّ است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند وراجع به آن خيلى سفارش شده است و هرچه به اوّل وقت نزديكتر باشد بهتر است، مگر آن كه تأخير آن از جهتى بهتر باشد مثلًا صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند.

مسأله ١١- هرگاه انسان عذرى دارد كه اگر بخواهد در اوّل وقت نماز بخواند، ناچار است مثلًا با تيمّم يا با لباس نجس نماز بخواند، چنانچه بداند عذر او تا آخر وقت باقى است مى‌تواند در اوّل وقت، نماز بخواند، ولى اگر احتمال دهد كه عذر او از بين مى‌رود لازم است صبر كند تا عذرش برطرف شود.

مسأله ١٢- كسى كه مسائل نماز وشكيّات وسهويّات را نمى‌داند واحتمال مى‌دهد كه يكى از اينها در نماز پيش آيد، بايد براى ياد گرفتن اينها نماز را از اوّل وقت تأخير بيندازد، ولى اگر اطمينان دارد كه نماز را