احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١٠ - احكام سجود

بتواند دست را به زانو بگذارد واين عمل را ركوع مى‌گويند بلكه اگر اطراف انگشتها به زانو برسد كافى است.

مسأله ٢- احتياط آنست كه دست‌ها را به زانوها بگذارد.

مسأله ٣- در ركوع به احتياط واجب بايد، سه مرتبه «سُبْحانَ اللّهِ» يا يك مرتبه «سُبْحانَ رَبِّيَ العَظيمِ وَبِحَمْدِهِ» بگويد و هر ذكرى كفايت نمى‌كند بلكه درتنگى وقت و در حال ناچارى گفتن يك سبحان اللَّه محل اشكال است پس احتياطاً تسبيح كبير را يكبار بگويد.

مسأله ٤- در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و در ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور داده‌اند، بگويد بنابر احتياط واجب، آرام بودن بدن لازم است.

مسأله ٥- اگر پيش از آنكه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد عمداً ذكر ركوع را بگويد نمازش باطل است.

مسأله ٦- انسان بايد بعد از سربرداشتن از ركوع كاملًا بايستد و سپس به سجده برود و مستحب است در حال ايستاده و در حال آرامى بدن ذكر سمع اللَّه لمن حمده را بگويد

احكام سجود

مسأله ١- نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب ومستحبّ، بعد ازركوع دو سجده كند وسجده آن است كه پيشانى وكف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد.

مسأله ٢- اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده‌