احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢١٤ - امر به معروف و نهى از منكر

امر به معروف و نهى از منكر

يكى از واجبات دينى امر به معروف و نهى از منكر است و همه مسلمانان بايد خود را در مقابل ديگران مسئول بدانند

مسأله ١- «معروف» يعنى چيزى كه به حكم شرع يا عقل انجام آن واجب يا مستحب است، و «منكر» يعنى چيزى كه به حكم شرع يا عقل انجام آن قبيح وحرام يامكروه است؛ واز اين نظر فرقى ميان امور فردى واجتماعى نيست. بنابراين امر به معروف ونهى از منكر يك وظيفه عمومى است وحكومتها وافراد مردم همه در برابر يكديگر مسئوليت دارند وبايد به اين وظيفه عمل نمايند.

مسأله ٢- امر به معروف ونهى از منكر واجب كفايى مى‌باشد؛ بنابراين اگر بعضى از مكلفين به آن اقدام كنند ومقصود حاصل شود، از ديگران ساقط مى‌شود. واگر اقامه معروف وجلوگيرى از منكر بر اجتماعِ جمعى از مكلفين متوقف باشد، واجب است اجتماع نمايند.

مسأله ٣- اگر امر ونهى بعضى افراد مؤثر واقع نشود وبرخى ديگر احتمال دهند امر ونهى آنان اثربخش است، برآنها واجب مى‌شود.

مسأله ٤- هنگام وجوب امر به معروف ونهى از منكر با زبان،