احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٦ - نماز مسافر

نمى‌كند، اگرچه در سفر معصيتى انجام دهد، مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ٧- اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ٨- اگر براى لهو وخوش‌گذرانى به شكار رود، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيّه معاش شكار رود، نمازش شكسته است و اگر براى كسب وزياد كردن مال برود، احتياط واجب آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند، ولى بايد روزه نگيرد گرچه در روزه هم اگر احتياط كند بسيار خوب است.

مسأله ٩- كسى كه براى معصيت سفر كرده، موقعى كه از سفر برمى‌گردد بايد نماز را شكسته بخواند خواه توبه كرده باشد يا توبه نكرده باشد مگر اين كه در برگشتن هم قصد معصيت كند يا برگشتن آن هم جزو سفر قبلى حساب شود.

مسأله ١٠- كسى كه براى معصيت سفر نكرده، اگر در بين راه قصد كند كه بقيّه راه را براى معصيت برود، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است.

شرط ششم: آن كه از صحرانشينان و عشاير نباشد

شرط هفتم: آنكه شغل او مسافرت نباشد پس راننده و ناخدا بايد نماز را تمام بخوانند

شرط هشتم: آنكه بحد ترخّص برسد يعنى از وطن يا جايى كه قصد ده روز در آنجا را كرده بقدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى‌