احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٣٥ - نماز مسافر

كه هشت فرسخ است به آنجا برود، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود، بايد تمام بخواند.

شرط دوم: آنكه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد

مسأله ٢- كسى كه قصد هشت فرسخ دارد، اگرچه در هر روز مقدار كمى راه برود، وقتى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و اذان آن را نشنود، بايد نماز را شكسته بخواند ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمى راه برود كه نگويند مسافر است بايد نمازش را تمام بخواند.

شرط سوم: آنكه در بين راه از قصد خود برنگردد

مسأله ٣- اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود وتصميم داشته باشد كه همان روز يا شب آن برگردد، بايد نماز را شكسته بخواند و همچنين اگر در همان روز يا همان شب برنگردد وبخواهد كمتر از ده روز در آنجا بماند، نمازش را شكسته بخواند.

شرط چهارم: آنكه پيش از هشت فرسخ از وطن خود يا جايى كه قصد ماندن ده روز در آنجا را كرده، نگذرد.

مسأله ٤- كسى كه نمى‌داند پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش مى‌گذرد يا نه، يا ده روز در جايى مى‌ماند يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.

شرط پنجم: آنكه براى كار حرام همانند دزدى سفر نكند

مسأله ٥- سفرى كه اسباب اذيّت پدر ومادر باشد حرام است وانسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند وروزه هم بگيرد.

مسأله ٦- كسى كه سفر او حرام نيست وبراى كار حرام هم سفر