احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١١١ - احكام سجود

نكرده است، اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى‌ديگر را به زمين نرساند، يا سهواً ذكر نگويد، سجده صحيح است.

مسأله ٣- بايد در سجده سه مرتبه «سُبْحانَ اللّهِ» يا يك مرتبه «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلى وَبِحَمْدِهِ» بگويد و احتياطاً مطلق ذكر كافى نيست.

چنانچه در ركوع گذشت و بايد اين كلمات دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود ومستحبّ است «سُبْحانَ رَبِّيَ الأعْلَى وَبِحَمْدِهِ» را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.

مسأله ٤- در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد وموقع گفتن ذكر مستحبّ هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد، آرام بودن بدن لازم است.

مسأله ٥- اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد وبدن آرام بگيرد، عمداً ذكر سجده را بگويد يا پيش از تمام شدن ذكر، عمداً سر از سجده بردارد، نماز باطل است.

مسأله ٦- اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده، سهواً پيشانى را از زمين بردارد نمى‌تواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند، ولى اگر جاهاى ديگر را سهواً از زمين بردارد، بايد دو مرتبه به زمين بگذارد و ذكر را بگويد.

مسأله ٧- بعد از تمام شدن ذكر سجده اوّل، بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.

مسأله ٨- بايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده مى‌كند، چيزى نباشد