احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٣ - كفاره روزه

مسأله ٣- اگر به واسطه ندانستن مسأله كارى انجام دهد كه روزه را باطل مى‌كند، وعقيده هم داشته كه اين كار حلال است بنابر احتياط كفّاره بر او واجب مى‌شود اگر مى‌توانسته مسأله را ياد بگيرد.

مسأله ٤- كسى كه مى‌خواهد دو ماه كفّاره روزه رمضان را بگيرد، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سى ويك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان، روزه آن‌حرام‌است البته اين حكم در صورتى است كه بداند، وامّا اگر نداند وغافل‌بوده ضرر ندارد.

مسأله ٥- اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند، چه آن چيز اصلًا حرام باشد مثل شراب و زنا، يا به جهتى حرام شده باشد مثل خوردن غذاى حلالى كه براى انسان ضرر دارد ونزديكى كردن با عيال خود در حال حيض، كفّاره جمع بر او واجب مى‌شود يعنى بايد يك بنده آزاد كند ودو ماه روزه بگيرد وشصت فقير را سير كند يا به هركدام آنها يك مدّ كه تقريباً ده سير است گندم يا جو يا نان ومانند اينها بدهد و چنانچه هرسه برايش ممكن نباشد، هركدام آنها كه ممكن است بايد انجام دهد.

مسأله ٦- اگر روزه دار دروغى را به خدا و پيغمبر نسبت دهد، بنابر احتياط واجب كفّاره جمع بر او واجب مى‌شود.

مسأله ٧- اگر روزه دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد، روزه‌اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد وكفّاره هم بر او واجب مى‌شود و اگر خوردن آن چيز حرام باشد مثلًا موقع آروغ زدن خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده، به‌