احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦٧ - احكام روزه مسافر

روزه بگيرد، بايد آن را در سفر بجا آورد و نيز اگر نذر كند روز معيّنى را چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد، بايد آن روز را اگرچه مسافر باشد، روزه بگيرد.

مسأله ٤- مسافر مى‌تواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيّبه روزه مستحبّى بگيرد و بنابر احتياط بايد سه روز، چهار شنبه وپنج شنبه وجمعه باشد.

مسأله ٥- كسى كه نمى‌داند روزه مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد، روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر تا مغرب نفهمد، روزه‌اش صحيح است.

مسأله ٦- اگر فراموش كند كه مسافر است، يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مى‌باشد و در سفر روزه بگيرد، روزه او باطل است.

مسأله ٧- اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حدّ ترخّص برسد، بايد روزه خود را باطل كند و اگر پيش از آن روزه را باطل كند، كفّاره بر او واجب است وامّا اگر قبل از ظهر از شهر خود حركت كند ولكن بعد از ظهر به حدّ ترخّص برسد روزه او صحيح است ولى اگر قبل از ظهر به حدّ ترخّص برسد لكن بعد از ظهر وارد شهر خود بشود در اين صورت بنابر احتياط واجب قضا هم دارد.

مسأله ٨- اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده، بايد آن روز را روزه بگيرد و اگر انجام داده، روزه آن‌