احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٨ - باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

تيمّم است عمداً تيمّم ننمايد، اگر روزه او روزه ماه رمضان يا قضاى رمضان باشد، روزه‌اش باطل است و همچنين است بنابر احتياط واجب در روزه‌هاى واجب ديگر.

مسأله ٢- كسى كه جنب است وميخواهد روزه واجبى بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معيّن است چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، بايد تيمّم كند وروزه بگيرد، اگرچه گناه كرده است.

مسأله ٣- اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضا نمايد و اگر بعد از چند روز يادش بيايد، بايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده، قضا نمايد مثلًااگر نمى‌داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضاكند.

مسأله ٤- كسى كه در شب ماه رمضان براى هيچكدام از غسل وتيمّم وقت ندارد اگر خود را جنب كند، روزه‌اش باطل است وقضا وكفّاره بر او واجب مى‌شود، ولى اگر براى تيمّم وقت دارد، چنانچه خود را جنب كند، بايد تيمّم نمايد وروزه بگيرد اگرچه گناه كرده است.

مسأله ٥- كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مى‌داند يا اطمينان دارد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مى‌شود، چنانچه تصميم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند و با اين تصميم بخوابد وتا اذان خواب بماند، روزه‌اش صحيح است.

مسأله ٦- خوابى را كه در آن محتلم شده، خواب اوّل حساب نمى‌شود و بعد از علم به جنابت اگر دوباره به قصد اين كه بعد از بيدار