احكام جوانان - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٦ - شكهاى صحيح

شك كند، احتياط واجب آن است كه فوراً فكر نمايد، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك‌پيدا كرد، همان طرف رابگيرد ونماز را تمام كند وگرنه به دستورهايى كه گفته مى‌شود عمل نمايد، و آن نه صورت از اين قرار است:

اوّل: آن كه بعد از فارغ شدن از ذكر واجب در سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز ايستاده به احتياط واجب بخواند و احتياطاً نماز را دوباره بخواند مگر اين كه شك بعد از سر برداشتن از سجده دوم باشد كه در اين صورت اعاده لازم نيست.

دوم: شك بين دو وچهار بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند.

سوم: شك بين دو و سه و چهار بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نماز نشسته بجا آورد.

چهارم: شك بين چهار وپنج بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد.

پنجم: شك بين سه وچهار كه در هر جاى نماز باشد، بايد بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند و بعد از نماز، يك ركعت نماز احتياط