ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٨٠ - سوره - ٤ - نساء

از زنان شما آنها كه مرتكب زنا ميشوند چهار نفر شاهد از مسلمانان بگيريد، اگر آنها شهادت دادند، آنان زنان را در خانه‌هاى خود محبوس كنيد تا مرگشان فرا رسد يا اينكه خدا راهى براى آنان قرار دهد (اين حكم بموجب حكم ديگرى در سوره نور منسوخ شده است). (١٥)
و آن دو نفر (زن و مرد مجرد) كه مرتكب زنا شوند، تنبيه‌شان كنيد و اگر توبه كنند و اعمال خود را اصلاح نمايند، از تقصيرات آنها درگذريد. البته خدا توبه پذير و مهربانست. (١٦)
پذيرش توبه از جانب خدا براى كسانى است كه كار بد و ناشايستى از روى نادانى مرتكب شوند و بلافاصله توبه كنند. خدا توبه آنها را مى‌پذيرد (و از تقصيرات آنها مى‌گذرد) خدا داناى با حكمت است. (١٧)
براى كسانى كه مرتكب اعمال زشت و ناپسند ميشوند و هنگامى كه مرگ يكى از آنها فرا ميرسد، مى‌گويد: من اكنون توبه كردم و نيز براى كسانى كه در حال كفر از دنيا مى‌روند. توبه‌اى وجود ندارد (توبه آنان به هيچ وجه پذيرفته نميشود) اينها كسانى هستند كه عذابى دردناك براى آنها آماده كرده‌ايم. (١٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، براى شما حلال نيست كه زنان را به اجبار و اكراه بميراث بگيريد و آنها را تحت فشار قرار ندهيد تا قسمتى از آنچه به آنان (بعنوان مهريه) داده‌ايد تصاحب كنيد، مگر اينكه اعمال زشت و ناپسند آشكارا انجام دهند. با آنان بطرز شايسته (و عاقلانه) رفتار كنيد و اگر از آنها كراهت داشتيد (فورا تصميم بطلاق و جدايى نگيريد) چه بسا از چيزى كراهت داريد و خدا در آن، نيكى فراوان براى شما قرار داده است. (١٩)